Dobre połączenie

Nie mówienie jest częścią pracy dja. Wstałem o 9 i pojechałem na dworzec. Podróż do Krakowa trwa prawie osiem godzin. W wagonie bezprzedziałowym, skąd piszę, nikt nie rozmawia z obcymi. W przedziałowych zresztą też rzadko. Poczytałem Wyborczą, książkę Obamy i obejrzałem mega dobry mecz Pistons vs Blazers. Przed imprezą skoczę jeszcze coś zjeść, prawdopodobnie również sam. Kiedy dotrę do klubu będzie już po 21, co oznacza obowiązek podłączenia sprzętu. Jak już podłączę to zacznę grać. Dziś gram całą noc sam. Będę głównie milczał, bo co to za rozmowa jak się gra. Cześć cześć halo halo. No nie da się inaczej. Ewentualnie przyjdzie ktoś poprosić o kawałek z radia, którego nie znam. Jak skończę grać, czyli najwcześniej przed czwartą, posiedzę, napiję się i zacznę zbierać się na pociąg. W podróży powrotnej będę spał, czytał lub oglądał Heat vs Nuggets. I milczał. Dotrę do domu ok.14 i całkowicie zdemolowany przez PKP położę się i pewnie nie zasnę, bo w końcu spałem w pociągu. Czyli będę leżał i męczył się lub tylko męczył się nie mogąc spać. Podsumowując. Milczę od rana, będę milczał całą noc i cały jutrzejszy dzień.